Κυριακή , 19 Αύγουστος 2018
Επικαιρότητα
Αρχική / Ενδιαφέρουσες Ιστορίες / Όλγα Γεροβασίλη:Έχει σημασία να είναι διαρκής η γνωριμία με τα έργα του τόπου μας.

Όλγα Γεροβασίλη:Έχει σημασία να είναι διαρκής η γνωριμία με τα έργα του τόπου μας.

Από:Γιώργος Γκόντζος(ggontzos@yahoo.gr)–Ο χαιρετισμός της Υπουργού Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Όλγας Γεροβασίλη, και βουλευτή Άρτας του ΣΥΡΙΖΑ,στα εγκαίνια της έκθεσης, με τίτλο «Νεώτερη κεραμική από την Ήπειρο. Συλλογή Φ. Ραπακούση», που διοργανώνει στο Αρχαιολογικό Μουσείο Άρτας η Εφορεία Αρχαιοτήτων Άρτας

Φίλες και φίλοι,

Κυρίες και κύριοι,

Είμαι ιδιαίτερα ευτυχής που εγκαινιάζω την έκθεση που διοργανώνει η Εφορεία Αρχαιοτήτων Άρτας στο Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης μας.

Μια έκθεση για τη νεώτερη κεραμική από την Ήπειρο, έκθεση η οποία αποτελείται από έργα που συγκέντρωσε μετά από αναζητήσεις χρόνων ο συλλέκτης Φώτης Ραπακούσης. Ένας άνθρωπος που έχει αφιερώσει τη ζωή του στον πολιτισμό του τόπου μας. Αυτή η δική του κατάθεση ψυχής είναι που δίνει σε όλους εμάς σήμερα την ευκαιρία να γνωρίσουμε ξανά την κεραμική τέχνη της Ηπείρου. Και να αναστοχαστούμε πάνω σε όλα όσα η Τέχνη μεταμορφώνει και εξελίσσει.

Για πρώτη φορά παρουσιάζονται εδώ στην Άρτα τα επιλεγμένα αυτά δείγματα από προϊόντα αγγειοπλαστικών εργαστηρίων της Ηπείρου. Επομένως, ο αναστοχασμός μας είναι ουσιαστικά μια ευκαιρία να μιλήσουμε διαφορετικά για το πώς βλέπουμε το μέλλον μας. Γιατί, όλοι γνωρίζουμε πως η ενασχόληση των Ηπειρωτών με όλες τις μορφές Τέχνης μεταμόρφωσε προς το καλύτερο τις πόλεις μας.

Ταυτίστηκε με περιόδους ακμής για την Ήπειρο, όταν οι πόλεις μας είχαν διακριτή θέση πάνω στον ευρωπαϊκό χάρτη. Κι όλοι επιθυμούμε αυτό να ξανασυμβεί. Να ξαναμπεί η Ήπειρος στον χάρτη, όπως μπαίνει σήμερα, σπάζοντας την απομόνωση δεκαετιών.

Να ξανασυνδεθεί με ανθρώπους και ιδέες, να μπει στην πρώτη γραμμή της δημιουργίας, όπως γίνεται σήμερα και με το νέο Πανεπιστήμιο Ηπείρου. Γιατί, η Τέχνη στον τόπο μας υπηρετούσε πάντα την πλούσια λαϊκή μας παράδοση και ως όλον έφερνε κοντά τους Ηπειρώτες. Και τους ένωνε.

Αυτή η συνάντηση της βατής καθημερινότητας με την υπερβατική έμπνευση, του συλλογικού με το ατομικό, αποκαλύπτεται και στα έργα που φιλοξενεί το Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης μας.

Η έκθεση κεραμικής της Συλλογής Φ. Ραπακούση αποτελεί συνέχεια της περιοδικής έκθεσης «Η νεώτερη κεραμική από την Άρτα. 16ος – 20ος αι.».

Αιώνες, από τη μεταβυζαντινή και νεώτερη ιστορία της Ελλάδας, που έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους σε κάθε γωνιά της Ηπείρου. Κι αυτό το αποτύπωμα γίνεται ιστορία στα εξαιρετικά δείγματα κάθε έκθεσης.

Σε εκείνη την έκθεση ξαναθυμηθήκαμε ότι η Ήπειρος υπήρξε σημαντικό κέντρο παραγωγής αλλά και ζήτησης κεραμικών προϊόντων διαχρονικά. Κι αυτό συνεχίστηκε. Ο τόπος μας δεν έπαψε ποτέ να παράγει. Κι αυτό καλούμαστε να θυμηθούμε. Να θυμηθούμε τον τρόπο ζωής των προγόνων μας, την αισθητική τους, την ιδιαίτερη τεχνική τους. Διατηρώντας ζωντανή την παράδοση και ζωηρή την ιστορική μας μνήμη. Ενισχύοντας το πολιτισμικό μας συνανήκειν. Μεταμορφώνοντας προς το καλύτερο την αντίληψή μας για τις δυνατότητες που έχουμε. Εξελίσσοντας την ταυτότητά μας, κοιτώντας αυτή τη μεγάλη γραμμή που ενώνει το παρελθόν με το μέλλον.

Κάτι που υπηρετεί το θαυμάσιο Αρχαιολογικό Μουσείο Άρτας, με το οποίο γνωρίζονται ολοένα και περισσότερα μέλη των νεότερων γενεών. Αυτή είναι η σημασία που αναγνωρίζουμε σήμερα σ’ αυτήν την έκθεση. Μαθαίνουμε τον τόπο και τους ανθρώπους του. Έναν τόπο, όπου αν μη τι άλλο, όπως αποδεικνύουν τα πάμπολλα γεφύρια, έμαθε πολύ καλά να ενώνει, το γιατί και το πώς.

Με τις ομιλίες από αρχαιολόγους, συντηρητές, δασκάλους, με τις οργανωμένες ξεναγήσεις στις περιοδικές και τη μόνιμη συλλογή του Μουσείου, με την παρουσία μαθητών, με τα εκπαιδευτικά προγράμματα, ο κόσμος της Άρτας αλλά και οι επισκέπτες της θα μάθουν. Δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για τη γνωριμία με έναν πολιτιστικό θεσμό όπως το Μουσείο. Αλλά, μπαίνουν και οι βάσεις ώστε αυτή η γνωριμία να είναι διαρκής.

Για όλα τα παραπάνω θέλω να συγχαρώ τους διοργανωτές της έκθεσης, την κυρία Βαρβάρα Παπαδοπούλου. Περισσότερο –επιτρέψτε μου– όμως να συγχαρώ τον Φώτη Ραπακούση, τον άνθρωπο που μας «φέρνει» εδώ σήμερα. Και –επιτρέψτε μου– να μοιραστώ κάτι που με συγκίνησε βαθιά.

Μιλώ για τη μαρτυρία του ίδιου του Φώτη Ραπακούση. Έλεγε ότι αφορμή για να αγαπήσει τον πολιτισμό και την ιστορία της πατρίδας του ήταν ο τρόπος με τον οποίο η γιαγιά του, Φωτεινή Πουρίκη, διηγούνταν διάφορα γεγονότα. Αυτό τον οδήγησε στη σπουδαία συλλεκτική του δραστηριότητα. Γι’ αυτό έχει σημασία να είναι διαρκής η γνωριμία με τα έργα του τόπου μας. Έχει σημασία να ερχόμαστε εδώ και να μιλάμε διαφορετικά για το κοινό μέλλον.  Να μιλάμε στο ίδιο το μέλλον, στα παιδιά μας. Ώστε εκείνα, φεύγοντας από ‘δω να φεύγουν και με απαντήσεις, αλλά κυρίως με ερωτήματα: τα δικά τους ερωτήματα. Αυτά πάνω στα οποία θα χτίσουν τη δική τους ζωή.

Αυτή που στο μέλλον θα αποτυπωθεί σε ένα προϊόν Τέχνης, σε ένα φαινομενικά ταπεινό κεραμικό. Αλλά, διαχρονικά τόσο σπουδαίο, όσο και η ιστορία του καθενός από εσάς.

Σας καλωσορίζω και εκφράζω ξανά την εκτίμησή μου τόσο στον Φώτη Ραπακούση όσο και σ’ όλους όσοι συνέβαλαν ώστε σήμερα να ξαναβρεθούμε στην πρώτη γραμμή.

Σας ευχαριστώ.

 

 

Δείτε Επίσης

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΜΕΛΙΝΑΣ ΑΣΛΑΝΙΔΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΝΙΤΣΑ

–Από: Χάρης Δάφλος– Ο Δήμος Κόνιτσας προσκαλεί όλους σε μια ξεχωριστή μουσική περιπλάνηση μέσω αγαπημένων ...

Συμμετάσχετε στη συζήτηση

Αφήστε πρώτος το σχόλιό σας!

Notify of
avatar
wpDiscuz